ชายหนุ่มจ้องฝ่ากลุ่มคนเนืองแน่น ไปยังหญิงสาวผมบลอนด์ที่เพิ่งมาถึง หล่อนแต่งกายในชุดราตรีสีเงินที่ต้องแสงระยิบพริบพราว และกำลังยืนท่ามกลางรัศมีเปล่งประกายระยับจับตาเกินกว่าจะเกิดขึ้นจริงได้ อยู่ตรงทางเข้าห้องบอลรูมที่ตกแต่งอย่างสวยงาม

เขาจำหล่อนได้ทันที...ใครเล่าจะจำไม่ได้

ท่านเคาท์เตสวอนชาโรเน

บทสนทนาภายในห้องบอลรูมลดระดับเสียงลงอย่างเห็นได้ชัด หลังจากผู้คนเริ่มรับรู้การมาถึงของเธอ ดัชนีชี้วัดทางสังคมในงานเลี้ยงที่สูงอยู่แล้ว กลับลอยละลิ่วพุ่งทะลุหลังคาทันทีที่เธอมาถึง เห็นได้ชัดเจนว่าคนในงานต่างยอมรับผู้หญิงคนนั้น

นี่ถ้าพวกเขาไม่ได้ถือแก้วเครื่องดื่มไว้ล่ะก็ ป่านนี้คงพากันปรบมือเกรียวไปแล้ว เขาค่อนในใจ ถึงเธอจะไม่ใช่เอกอัครราชทูตเสียเอง แต่ทุกคนทำอย่างกับว่าเธอเป็นฮีโร่สาวก็ไม่ปาน 

กระนั้นเขาก็ยอมรับว่าเธอเป็นผู้หญิงหน้าตาดี ผมสีบลอนด์รวบตลบขึ้นสูงบนศีรษะถือเป็นความสวยงามแบบคลาสสิก ทั้งยังมีรูปร่างอรชร มีดวงตาสีเขียวเปล่งประกาย และชุดนั้น...มันเกาะกระชับกับทุกสัดส่วนบนเรือนร่าง เคลื่อนไหวราวกับสายน้ำในทุกท่วงท่าขณะที่เธอเข้ามาภายในห้อง

ให้ตาย ผู้หญิงคนนี้สวยจัด ก็ว่าได้ ในสายตาของคนที่ชอบความสวยแบบหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ชาวโรมันในยุคก่อน ในรูปแบบของคนยุคปัจจุบัน...แต่บังเอิญเขาไม่มีรสนิยมแบบนั้น